ZENTRIO

ZENTRIO powstało z prostego założenia: mały biznes zasługuje na narzędzia tak dobre, jak korporacje, ale z uwzględnieniem braku korporacyjnego zaplecza. Przez lata miałem przyjemność współpracować z wieloma firmami z różnych branż — zarówno sprzedawcami, jak i producentami. Te doświadczenia pozwoliły mi złapać perspektywę inną od książkowej.

Zamiast kopiować gotowe wzorce i uniwersalne złote rady, rozkładałem pozornie chaotyczne i partyzanckie rozwiązania na części, aby zbudować system zdolny sprostać często nietypowym, aczkolwiek życiowym wymaganiom.

Zanim powstało ZENTRIO, firma działała na Messengerze — i działała, tylko coraz większym kosztem. Zamówienie wchodziło na firmowy profil, cenę liczyło się z pamięci albo na bieżąco, bo cennik nie był w jednym miejscu, a starsze produkty miały ceny sprzed zmiany kosztów. Potem trzeba było dopytać produkcję o termin, bo nikt nie widział, ile jest w kolejce i na jakim etapie. Zamówienie przepisywało się na wewnętrzną grupę, wymiary dochodziły albo nie, a status zlecenia istniał o tyle, o ile ktoś skasował wiadomość, gdy skończył. Terminy się gubiły, paczki szły na ostatnią chwilę, a do wysyłki brakowało danych, bo ktoś nie dopytał klienta na czas.

Nie zaczynałem od narzucania nowego porządku. Zacząłem od rozpisania tego, co już działało w czacie i przeniesienia tej logiki do jednego miejsca — tak, żeby nic z tego, co firma robi dobrze, nie zginęło po drodze. Każda decyzja musiała upraszczać codzienną pracę. Budowaliśmy szeroko, z nadmiarem funkcjonalności, żeby potem ciąć do tego, co naprawdę potrzebne.

Obsługa jednego zamówienia, która wcześniej rozłaziła się na osiem kroków w dwóch wątkach Messengera i w pamięci ludzi, mieści się dziś w jednym ekranie i tych kroków zostało tylko trzy. Status zlecenia przestał być kasowaniem wiadomości na czacie — jest trwały i widoczny dla całego zespołu.

Część zamówień przychodzi dalej zwykłą wiadomością od klienta, po ludzku, bez formularzy. Zamiast przepisywać ją ręcznie do formularza, wklejasz treść, a system ją czyta i wyciąga zamówienie: produkt, ilość, wymiary, ustalenia i podstawia do sprawdzenia. Człowiek potwierdza, nie klepie od zera. W planach integracja z meta i whatsapp.

Koszt wyrobu nie jest wpisywany z palca — liczy się z listy materiałów (BOM). Gdy zmienia się koszt komponentu, koszt produktu idzie za nim. W ten sposób eliminujemy produkty, których cenę zapomniano policzyć np. po podwyżce cen materiałów.

Produkcja ma swój panel — „Moja produkcja" — w którym zlecenia są rozbite na etapy, a czas każdego etapu jest mierzony. Widać, co jest w kolejce i na czym stoi, bez pytania na grupie. A zmierzone czasy to właśnie ta pomocna warstwa biznesowa z niej biorą się realne terminy, oraz koszty produkcji.

Każda kategoria produktów ma własny zestaw pól. Przy konkretnym produkcie widać tylko to, co naprawdę go dotyczy — bez przewijania pustych rubryk z zupełnie innego asortymentu.

Efekt to platforma, która wspiera robotę, a nie dokłada.

Jeszcze ich nie ma — wrzucę po pierwszych miesiącach użytkowania w boju, gdy ukończymy etap wdrożenia.